Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

It's not what's under the Cristmas Tree that counts but who is around it...


Αυτή η ανάρτηση γράφεται με αφορμή το παρακάτω video και είναι αφιερωμένη σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που περνάνε μόνοι τους τις γιορτές...
 
Η ιστορία είναι η εξής:
 
Είναι Χριστούγεννα και ο (χήρος) πατέρας της οικογένειας λαμβάνει διάφορα μηνύματα στον τηλεφωνητή του από τα παιδιά του (3 και το κάθε ένα με τη δική του οικογένεια πια) που του λένε πως τον αγαπάνε αλλά κάτι έγινε/ κάτι κανόνισαν/ κάτι προέκυψε και δεν θα μπορέσουν να περάσουν μαζί του τα Χριστούγεννα φέτος - α και προσθέτουν πως τον αγαπάνε και υπόσχονται πως οπωσδήποτε θα τα καταφέρουν την επόμενη χρονιά.
 
Ο ηλικιωμένος άντρας - εμφανώς λυπημένος - δεν λέει τίποτα και αφού παρακολουθεί από το παράθυρο τους γείτονες να υποδέχονται τους αγαπημένους τους, κάθεται να φάει μόνος του στο γιορτινό τραπέζι μπροστά από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο.
 
Μια, δύο, τρείς χρονιές... η ιστορία επαναλαμβάνεται.
 
Μέχρι που κάποια Χριστούγεννα, τα παιδιά λαμβάνουν τα δυσάρεστα νέα του θανάτου του... όλοι συγκλονίζονται και αμέσως αφήνουν τα πάντα για να τρέξουν πίσω στο πατρικό τους συνειδητοποιώντας πόσο πολύ τον αγαπούσαν και το ότι εκείνος αποτελούσε ένα σημείο αναφοράς για αυτούς...
 
Μόλις μπαίνουν στο σπίτι, τους περιμένει ένα στολισμένο γιορτινό τραπέζι και ενώ τα παιδιά κοιτάζονται με απορία, ο πατέρας της οικογένειας εμφανίζεται και τους λέει απλά "πώς αλλιώς θα μας έφερνα όλους μαζί? ε?"
 
Στη συνέχεια κάθονται στο γιορτινό τραπέζι και τρώνε, γελάνε, διασκεδάζουν... με λίγα λόγια είναι μια οικογένεια!

 
Δείτε το video που έχει τίτλο "Time to Come Home" - Θυμηθείτε να κάνετε full screen και να επιλέξετε τους Αγγλικούς υπότιτλους.
Επίσης, προτείνω να πάρετε και χαρτομάντηλα...

 
 
 
 

Ας μην θεωρούμε τους ανθρώπους μας δεδομένους, μπορεί να μην είναι εδώ του χρόνου...
Ας μην τους βάζουμε μετά από τις δουλείες ή τις υποχρεώσεις μας...
Ας δείχνουμε την αγάπη μας στους δικούς μας χωρίς να τους αναγκάζουμε να "πεθάνουν" ώστε να τραβήξουν την προσοχή μας...
 
και τέλος...
 
Ας ανοίξουμε τα σπίτια μας και την αγκαλιά μας φέτος στους αγαπημένους μας - συγγενείς η μη - αξίζει και τον κόπο, και τον χρόνο και το χρήμα όλη αυτή η υπέροχη φασαρία γύρω από ένα γιορτινό τραπέζι!!!!
 
Φιλιά & Χρόνια Πολλά
Δέσποινα

 

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Ιδέα για κέρασμα στο σχολείο!!!

 
 
Η μεγάλη μου αγάπη αποφάσισε πως οι πεταλουδίτσες είναι για πιο μικρά παιδιά και έτσι - τελευταία στιγμή - έπρεπε να αυτοσχεδιάσω ως προς το τι θα κεράσουμε φέτος τους συμμαθητές της.
 
Η ώρα ήταν ήδη 8 το βράδυ και το ένιωθα να μου έρχεται το panic attack in 3, 2, 1...
 
Ευτυχώς που είμαι "μαζώχτρα" πραγμάτων που μου αρέσουν (αλλιώς: υπερκαταναλωτική) και θυμήθηκα πως τις προάλλες είχα αγοράσει κάτι όμορφα σακουλάκια (ναι από το Jumbo πάλι) επειδή μου θύμιζαν την μεγάλη μου αγάπη μια και απεικόνιζαν ένα κοριτσάκι με μεγάλα ματάκια και καστανά μαλλάκια :-)
 
 
Τώρα το θέμα ήταν αν θα δίναμε τα ίδια σακουλάκια και στα αγοράκια. Ευτυχώς είχα παρόμοια σακουλάκια με Χριστουγεννιάτικο Έλατο, οπότε και τα χρησιμοποιήσαμε!
 
 
Τα γέμισα με ζαχαρωτά και έτοιμα! 
 
Γρήγορα, οικονομικά & εντυπωσιακά!!!!
 
  
Φιλιά
Μαμά Δέσποινα

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2015

Ιδέα για κέρασμα στο σχολειο! Σε 7 απλά βήματα και μόνο με 6 υλικά!

 
 
Λοιπόν δεν θα μακρηγορήσω: φέτος ευχαριστήθηκα πολύ τη προετοιμασία των κερασμάτων στο σχολείο και γιατί μου άρεσε η ιδέα αλλά και γιατί η εκτέλεσή της ήταν πάρα πολύ απλή!
 
θα χρειαστείτε τα παρακάτω υλικά (όλα θα τα βρείτε στο Jumbo):


Σημείωση:
Εννοείται πως μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ότι ζαχαρωτά θέλετε! Εγώ προτίμησα αυτά γιατί αρέσουν στις κόρες μου, δεν λιώνουν, δεν είναι πολύ μικρά ώστε να χρειάζομαι πάρα πολλά και είναι σχετικά φθηνά. Υπολογίστε πως για 30 κομμάτια χρειάστηκα 4 σακουλάκια.

Όσο για τα βήματα, είναι τα παρακάτω:










Ελπίζω να σας άρεσε η ιδέα!

Και μια τελευταία "κοντινή" φωτογραφία για να δείτε τις λεπτομέρειες:


Φιλιά
Δέσποινα

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015

DIY: Το Survival Kit της νέας Φοιτήτριας!!!


Μια πολύ αγαπημένη μου ξαδερφούλα πέρασε στις Πανελλήνιες και ετοιμάζεται να πάει στη Σχολή της σε λίγες μέρες (παρόλο που είναι Νοέμβριος γιατί Ελληνικό Δημόσιο είναι αυτό).

Η μαμά της (που της έχει τρελή αδυναμία και πολύ καλά κάνει) - ενθουσιασμένη από την αφήγηση της δικής μου μαμάς για τη Σχολίτσα και τις παραδόσεις για την πρώτη μέρα των παιδιών μου στο σχολείο - μου ζήτησε να κάνουμε κάτι παρόμοιο για την νέα μας φοιτήτρια! 

Λίγο brainstorming αργότερα και ιδού το Survival Kit της νέας Φοιτήτριας! 


Το πακέτο περιλαμβάνει:

Ένα Χρυσό Μετάλλιο – για όλους τους κόπους και τη προσπάθεια σου που σε οδήγησαν στο Πανεπιστήμιο!

Μια υδρόγειο Σφαίρα – γιατί ένας καινούργιος (υπέροχος) κόσμος ανοίγεται μπροστά σου!

Μία κορνίζα – για όλες τις όμορφες αναμνήσεις που θα δημιουργήσεις!

Μία τράπουλα – για να θυμάσαι να κάνεις πάντα ότι καλύτερο μπορείς με τα χαρτιά που σου μοιράζει η ζωή!

Μία Μπαταρία – για να σου δίνει ενέργεια στο καινούργιο σου ξεκίνημα!

Μία Ξύστρα – για να θυμάσαι πως έχεις μυαλό «ξυράφι»

Μία γόμα – για να σου θυμίζει πως κάθε μέρα είναι μια καινούργια μέρα και πως όλοι κάνουμε λάθη και αυτό είναι ΟΚ.

Ένα λαστιχάκι – για να σου θυμίζει πως πρέπει να ελίσσεσαι και να προσαρμόζεσαι στις διάφορες καταστάσεις.

Ένα σφουγγάρι – για να «ρουφήξεις» όσο περισσότερη γνώση μπορείς!

Έναν μαρκαδόρο – για να σου χρωματίζει τη μέρα! 

Ένα ροζ βαμβάκι για να μη ξεχνάς να πηγαίνεις πού και πού στο ροζ σου συννεφάκι!

Ένα νόμισμα για να σου θυμίζει την αξία σου και το πόσο πολύτιμη είσαι!

Ένα τραυμαπλάστ – για να κάνει καλά ότι σε πληγώνει…

Smarties για να  σε γλυκάνουν άν κάποιος σε πικράνει και απλά γιατί είσαι πανέξυπνη!!!  


Φυσικά, τα παραπάνω σας τα δίνω και σε εκτυπώσιμη μορφή 

(ξέρετε τη διαδικασία- δεξί κλικ/ save as/εκτύπωση)


Σας άφησα και μερικά κενά κουτάκια για να προσθέσετε ότι επιπλέον σκεφτείτε! 

Τυπώνετε τα καρτελάκια σε χοντρό χαρτί (ώστε να μη τσαλακώνονται) και τα στερεώνετε πάνω στο κάθε αντικείμενο:
 




Εγώ αγόρασα όλα όσα χρειάστηκαν από το Jumbo και το συνολικό κόστος ήταν €12,20! Άλλη μια απόδειξη πως τα καλά δώρα δεν είναι απαραιτήτως ακριβά!

Δείτε και εσείς πόσο ωραίο βγήκε:






Φιλιά 
Δέσποινα